Ambulatoryjna Opieka Specjalistyczna

REJESTRACJA czynna poniedziałek - piątek w godz.7:00 – 18:00

Główne wejście do budynku Szpitala, ul.Prądnicka 37

 

Rejestracja do poradni specjalistycznej możliwa jest na podstawie:

·        zgłoszenia osobistego,

·        telefonicznego tel.12 257-82-62, 12 257-83-63 w godz. 11:00 – 16:00

·        za pośrednictwem osób trzecich.

 

Podstawą zarejestrowania pacjenta do poradni specjalistycznej po raz pierwszy jest skierowanie wystawione przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej lub lekarza specjalistę posiadającego kontrakt z Narodowym Funduszem Zdrowia.

Kolejne porady udzielane pacjentowi z przyczyny wskazanej w skierowaniu, zarówno w danym roku kalendarzowym jak i w dalszym okresie nie wymagają kolejnego skierowania, chyba że przerwa między ostatnią a kolejną wizytą w tej samej poradni przekroczyła 730 dni (2 lata).

W PRZYPADKU BRAKU ORYGINAŁU SKIEROWANIA W MOMENCIE REJESTRACJI, NFZ NAŁOŻYŁ NA PACJENTA OBOWIĄZEK DOSTARCZENIA SKIEROWANIA DO REJESTRACJI DO 14 DNI POD RYGOREM USUNIĘCIA PACJENTA Z KOLEJKI OCZEKUJĄCYCH!

Karta informacyjna z leczenia szpitalnego, izby przyjęć lub szpitalnego oddziału ratunkowego nie jest skierowaniem do poradni specjalistycznej.

 

Kiedy skierowanie nie jest potrzebne?

Skierowanie od lekarza ubezpieczenia zdrowotnego nie jest potrzebne do:

  • ginekologa i położnika,
  • dentysty,
  • wenerologa,
  • onkologa,
  • psychiatry,
  • poradni dla osób chorych na gruźlicę,
  • poradni dla osób zakażonych wirusem HIV,
  • poradni dla osób uzależnionych od alkoholu, środków odurzających i substancji -psychotropowych- w zakresie lecznictwa odwykowego.


Kto i kiedy nie potrzebuje skierowania?

  • gdy pacjent jest inwalidą wojennym i wojskowym, osobą represjonowaną, kombatantem lub cywilną niewidomą ofiarą działań wojennych;
  • gdy pacjent jest uprawnionym żołnierzem lub pracownikiem, w zakresie urazów lub chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami kraju.

Przyjęcie do szpitala

Co nalezy zabrać ze sobą do szpitala?

rzeczy osobiste: - piżama/koszula nocna - ręczniki, przybory toaletowe - bieliznę - posiadane wyniki badań dokumenty: - dowód tożsamości (dowód osobisty, paszport)

Do przyjęcia do porodu skierowanie nie jest obowiązkowe Niezbędne dokumenty: 1. Dowód tożsamości (np. dowód osobisty, paszport) 2. Karta przebiegu ciąży 3. NIP pracodawcy lub NIP własny (w przypadku prowadzenia własnej działalności gospodarczej) Oryginały wyników badań z okresu ciąży: 1. grupa krwi i Rh 2. OWA, HBS 3. USG 4. inne istotne wyniki badań i konsultacji Trzy tygodnie przed planowanym terminem porodu powinna Pani przygotować: dla siebie: - koszula nocna rozpinana, wygodna do karmienia piersią - szlafrok, skarpetki, klapki - biustonosz dla matek karmiących - woda mineralna niegazowana - paczka zwykłych podpasek dla ojca (dotyczy porodów rodzinnych): - wygodne ubranie na zmianę - buty na zmianę /klapki, kapcie/ - coś do jedzenia i picia - ewetualnie aparat fotograficzny, kamera dla dziecka: można przynieść ubranka i pampersy

Przygotowanie w domu 1. Na 2-3 dni przed zgłoszeniem się na operację należy jeść potrawy lekkostrawne i małoresztkowe w porcjach o połowę mniejszych niż zwykle. Proszę pić codziennie 2-3 litry wody mineralnej niegazowanej. 2. Proszę zabrać ze sobą leki, które przyjmuje Pani na stałę 3. Około godziny 8:00 proszę zgłosić się do Poradni Ginekologicznej. nie ma powodu, by przychodzić wcześniej, ponieważ w szpitalu obowiązuje określony harmonogram przyjęć 4. Proszę przynieść ze sobą 3 litry wody niegazowanej i sucharki - Potrawy lekkostrawne i małoresztkowe to potrawy zawierające nabiał (bez sera żółtego), mięso drobiowe, jarzyny niewzdymające (bez grochu, fasoli, kapusty, kalafiora, cebuli, czosnku) najlepiej gotowane z małą ilośćią tłuszczu. Niezbędne dokumenty: 1. Dowód tożsamości 2. NIP pracodawcy lub NIP własny /w przypadku prowadzenia własnej działalności gospodarczej/ Niezbędne oryginały badań: 1. grupa krwi i Rh 2. morfologia 3. APTT 4. elektrolity 5. glukoza na czczo 6. kreatynina 7. OWA 8. badanie ogólne moczu 9. RTG klatki piersiowej 10. cytologia 11. zaświadczenie o szczepieniu WZW 12. EKG 13. konsultacja internistyczna 14. inne istotne wyniki badań lub konsultacji Przydatne rzeczy osobiste: koszula szlafrok obuwie domowe przybory toaletowe ręczniki

Niezbedne dokumenty: 1. Dowód tożsamości (np.dowód osobisty, paszport) 2. NIP pracodawcy lub NIP własny /w przypadku prowadzenia własnej działalności gospodarczej/ Niezbędne oryginały badań: 1. grupa krwi i Rh 2. morfologia 3. APTT 4. poziom cukru 5. jonogram 6. EKG / po 40 roku życia/ 7. konsultacja internistyczna Przydatne rzeczy osobiste: - koszula - szlafrok - obuwie domowe - przybory toaletowe - ręczniki - paczka podpasek

Niezbędne informacje dla pacjentów urologii

1. Uwagi ogólne Kamienie nerkowe tworzą się w obrębie dróg moczowych wskutek krystalizacji chemicznych składników moczu. PCNL jest techniką polegającą na przezskórnym dostępie do dróg moczowych nerki i usunięciu na tej drodze kamieni, które są zbyt duże, zbyt twarde lub niepodatne na inne sposoby leczenia operacyjnego. 2. Postępowanie przy przyjęciu do szpitala Wstępna konsultacja urologiczna odbywa się w Poradni Urologicznej Szpitala Miejskiego Specjalistycznego im. G. Narutowicza w Krakowie. Pacjent zgłasza się ze skierowaniem i dotychczas wykonanymi badaniami. Po zarejestrowaniu się, lekarz urolog bada chorego, przegląda wykonane na zewnątrz badania i po wstępnym zakwalifikowaniu do leczenia operacyjnego zleca ewentualne dalsze badania oraz wyznacza termin do ostatecznej komisyjnej kwalifikacji, w czasie której ustala się termin operacji. Pacjent zgłasza się do szpitala w dniu poprzedzającym lub w dniu operacji. 3. Przygotowanie do zabiegu operacyjnego Wymagane badania: a) grupa krwi b) morfologia krwi, badania chemiczne krwi c) badania koagulologiczne ( PT, PTT) d) Ekg, Rtg.kl.piersiowej e) ogólne badanie moczu, badanie bakteriologiczne moczu f) badanie internistyczne z określeniem stopnia ryzyka operacyjnego Leki, których nie należy używać przed operacją: a) leki przeciwkrzepliwe: aspiryna, acard, fraksiparyna, acenokumarol itp. b) leki stosowane w chorobach stawów: voltaren, ibuprofen vioxx itp. Przed ew. wycofaniem stosowanych dotychczas leków należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym. Leki powinny być wycofane co przynajmniej 7 dni przed operacją. 4. Zabieg operacyjny Operacje wykonuje się najczęściej w znieczuleniu ogólnym i trwa ok. 3 - 4 godzin. W pierwszym etapie operacji wprowadza się do nerki przez cewkę moczową, pęcherz i moczowód cienki drenik. Następnie wykonuje się 1-1,5 cm nacięcie skóry w okolicy lędźwiowej i przez to nacięcie wprowadza się do nerki pod kontrolą aparatu RTG odpowiednią rurkę. Przez rurkę wprowadza się mały teleskop ( nefroskop) przez który uwidacznia się kamień. Jeśli kamień jest mały można go usunąć w całości, jeśli jest większy, wcześniej wykonuje się jego kruszenie używając odpowiednich narzędzi ( litotryptorów). Pod koniec zabiegu wprowadza się do nerki dość cienką rurkę dla czasowego odpływu moczu i ew. podaje się środek moczopędny. 5. Potencjalne ryzyko operacyjne i powikłania Jakkolwiek tego typu operację uważa się za bezpieczną, podobnie jak w każdej innej operacji mogą wystąpić powikłania: 1. Krwawienie. Zawsze może wystąpić pewna utrata krwi, rzadko wymagana jest uzupełniająca transfuzja 2. Infekcje. U wszystkich chorych wykonuje się przed operacją badanie bakteriologiczne moczu. Poza tym chorzy otrzymują profilaktyczną antybiotykoterapię dla zabezpieczenia przed infekcją w przebiegu pooperacyjnym. W przypadku wystąpienia gorączki, wycieku z miejsca nacięcia skóry, bólu należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. 3. Uszkodzenie narządów sąsiednich ( jelito, śledziona, wątroba, naczynia krwionośne, płuco, pęcherzyk żółciowy) są rzadkie. W razie wystąpienia wymagane jest zwykle dalsze leczenie operacyjne. 4. Zakończenie zabiegu operacją otwartą ( konwersja). W przypadku wystąpienia nieprzewidzianych trudności może zaistnieć konieczność konwersji operacji. Wiąże się to z wykonaniem większego nacięcia powłok i przedłużonym okresem pooperacyjnym. 5. Są przypadki, w których nie można usunąć z nerki wszystkich złogów. Wówczas konieczne są dalsze zabiegi. 6. Czego należy się spodziewać po zabiegu operacyjnym, w czasie pobytu w szpitalu? 1. Ból. W razie bólu podaje się środki przeciwbólowe. 2. Rurka w miejscu nacięcia powłok (nefrostomia). Rurka służy do czasowego odprowadzenia moczu z nerki. Po pewnym czasie zostaje usunięta. 3. Drenik w moczowodzie (stent). Zwykle zostaje usunięty ambulatoryjnie po 1-2 tygodniach. 4. Nudności jako następstwo znieczulenia. 5. Cewnik pęcherzowy. We wczesnym okresie może drenować krwisty mocz. 6. Utrzymywana kroplówka dożylna przez 1, 2 dni. Konieczność wczesnego uruchamiania chorego- w pierwszym dniu pooperacyjnym 7. Postępowanie po wypisaniu do domu 1. W razie utrzymywania się bólu można przyjmować proste środki przeciwbólowe. 2. Kąpiel - zalecany prysznic z możliwością zmoczenia opatrunku. Po kąpieli ranę należy wysuszyć i nałożyć suchy opatrunek. 3. Wskazana dzienna aktywność fizyczna z unikaniem wysiłku. Przesiadywanie lub leżenie w łóżku jest niekorzystne. Wstrzymanie się od prowadzenia pojazdów przez 1 do 2 tygodnie. Po 1,2 tygodniach możliwość podjęcia pracy. 4. Należy ustalić termin kontrolnej wizyty ambulatoryjnej. Stent moczowodowy usuwa się w 1 - 4 tygodniu pooperacyjnym. Wydłużony czas pozostawienia stentu skutkuje możliwością jego inkrustacji materiałem kamieniotwórczym. W przypadku wypisania do domu z drenem nefrostomijnym w okolicy lędźwiowej należy zwracać uwagę na jego należyte funkcjonowanie. Dren nie może być zagięty. Worek zbierający mocz winien być położony poniżej poziomu nerki. Mocz może być podbarwiony krwią. Po kąpieli prysznicem mokry opatrunek należy ostrożnie usunąć i sprawdzić umocowanie drenu, okolicę drenu trzeba umyć wodą z mydłem, skórę wysuszyć i nałożyć suchy opatrunek. W przypadku zauważenia złego funkcjonowania drenu, odczynu wokół drenu, gorączki lub większego bólu należy skontaktować się z lekarzem

Wykonane u Pana badania wykazały istnienie wczesnej postaci raka stercza. Z oczywistych powodów budzi to Pana niepokój. Trzeba jednak wiedzieć, że rozwój raka w tym okresie jest zwykle powolny i nie zawsze istnieje potrzeba natychmiastowego rozpoczęcia leczenia. Czas i sposób leczenia powinien być omówiony z lekarzem. Wstępne wiadomości na ten temat zamieszczone są poniżej. Najczęściej omawia się następujące sposoby leczenia: 1. Radykalne, chirurgiczne usunięcie gruczołu krokowego (radykalna prostatektomia). Radykalna prostatektomia oznacza operacyjne usunięcie całego gruczołu krokowego wraz z pęcherzykami nasiennymi. Operacja ta przynosi całkowite wyleczenie pod warunkiem, że ognisko nowotworu zajmuje wyłącznie wewnętrzną część gruczołu krokowego. Niestety używane testy dla określenia rozległości nowotworu w sterczu nie są wystarczająco rzetelne i dość często nie są w stanie określić istnienia naciekania nowotworowego torebki sterczowej lub penetracji poza narząd (postać miejscowo zaawansowana). Nie oznacza, to że miejscowo zaawansowanej postaci raka nie leczy się chirurgicznie. W razie podjęcia jednak leczenia, prawdopodobieństwo nawrotu nowotworu lub jego rozsiewu jest stosunkowo duże. Radykalną prostatektomię wykonuje się przez nacięcie powłok dolnej części brzucha, lub krocza przed odbytem. W czasie operacji trwającej 2-4 godzin pobiera się zwykle węzły chłonne miednicze, celem wykluczenia obecności w nich tkanki nowotworowej. Po usunięciu stercza wraz z pęcherzykami nasiennymi odtwarza się ciągłość dróg moczowych przez zespolenie pęcherza z cewką moczową. Po operacji wprowadza się przez cewkę do pęcherza cewnik i utrzymuje się go przez 2 tygodnie. W czasie operacji często istnieje potrzeba przetoczenia krwi a po jej zakończeniu mogą wystąpić podbiegnięcia krwawe powłok w okolicy rany, na prącie i mosznie a także czasowe przeciekanie moczu przez ranę. Najpoważniejszymi powikłaniami po radykalnej prostatektomii są nietrzymanie moczu i zaburzenia wzwodu. Kilkudniowe nietrzymanie moczu po wyjęciu cewnika jest stosunkowo częste i zwykle szybko ustępuje. Niekiedy dłużej trwające, niewielkie wyciekanie moczu z cewki występuje przy aktywności fizycznej. Rzadko może się zdarzyć, że wyciekanie moczu jest duże i wymaga noszenia pieluchy. Wyjątkowo, dla zapewnienia trzymania moczu wykonuje się wszczepienie sztucznego zwieracza. Ze względu na pooperacyjne problemy ze wzwodem, należy o sprawach seksualnych szczerze i bez skrępowania porozmawiać z lekarzem przed operacją. Istnieją pewne techniki operacyjne, które zmniejszają ryzyko wystąpienia impotencji, ale nie w każdym przypadku można je zastosować. W razie pooperacyjnej impotencji trzeba wiedzieć, że poddaje się ona leczeniu. Innym powikłaniem jest zwężenie połączenia cewki z pęcherzem, które utrudnia pasaż moczu. Zwężenie wymaga rozszerzenia (kalibracji) lub małej operacji (nacięcie). 2. Radykalna radioterapia (leczenie energią promienistą) Radioterapia jest sposobem leczenia zaplanowanym indywidualnie dla każdego chorego i polega zwykle na ześrodkowaniu wysokiej dawki promieniowania na gruczoł krokowy. Naświetlanie trwa 10-15 min. i powtarzane jest co 5 dni w tygodniu przez okres 6 - 7 tygodni. Początkowo przebieg leczenia jest bezobjawowy. Po 3 - 4 tygodniach większość chorych odczuwa objawy podrażnienia pęcherza przypominające stan zapalny (częstomocz, bolesne skurcze pęcherza, pieczenie w cewce moczowej). Stercz bywa rozpulchniony i może powodować utrudnienie oddawania moczu. Podrażnienie jelit przejawia się częstym uczuciem parcia na stolec i wydalaniem wiatrów, śluzu i krwi. Skóra wokół odbytu bywa podrażniana i piekąca. Wymienione objawy narastają aż do zakończenia leczenia a następnie przez 2 - 4 tygodnie stopniowo ustępują. W złagodzonej formie mogą się utrzymywać przez długi czas. W nielicznych przypadkach, gdy objawy o dużym nasileniu utrzymują się, wymagane jest intensywne leczenie, łącznie z koniecznością wytworzenia sztucznego odbytu. Innymi powikłaniami są zaburzenia we wzwodzie i zwężenie cewki moczowej. Zwężenie cewki moczowej w odcinku sterczowym może wymagać zabiegu udrożnienia cewki np. elektroresekcji. 3. Postawa wyczekująca (nie rozpoczyna się leczenia) pod kontrolą okresowo przeprowadzonych badań. W razie podjęcia decyzji o wdrożeniu postawy wyczekującej, doraźnie nie rozpoczyna się leczenia lecz przy odpowiednim doborze testów kontroluje się dalszy przebieg choroby nowotworowej W przypadku dobrze zróżnicowanego raka stercza znany jest bardzo długi, wieloletni przebieg choroby. Chory unika w ten sposób leczenia chirurgicznego lub energią promienistą wraz z związanymi z tym powikłaniami. Jeśli testy PSA lub inne badania wykażą przyśpieszony przebieg choroby, można wtedy zastosować odpowiednie leczenie. Oczywiście istnieje pewne ryzyko. Nowotwór, który w czasie pierwotnego rozpoznania mógłby być całkowicie uleczalny, stanie się nieuleczalny po pewnym czasie. Do dyspozycji pozostaje wtedy paliatywne leczenie hormonalne. Wybór właściwego sposobu leczenia wczesnej postaci nowotworu jest sprawą kontrowersyjną i w każdym przypadku wymaga szczegółowego omówienia. Lekarz urolog pomoże rozwiązać nasuwające się wątpliwości.

Biopsja polega na pobraniu niewielkiego wycinka tkanki stercza do badania mikroskopowego przy pomocy automatycznej igły wprowadzonej przez odbyt pod kontrolą ultrasonografie. Badanie nie wymaga znieczulenia. Chory może odczuwać niewielki ból lub dyskomfort. Wskazania: 1. Podwyższony poziom antygenu PSA we krwi (Prostatae Specific Antygen). 2. Wynik badania stercza wykonanego palcem przez odbytnicę; stwierdzenie ogniska o wzmożonej spoistości (DRE-Digital Recital Examination). 3. Gdy ustalenie rozpoznania ma wpływ na postępowanie lecznicze. Powikłania: 1. Krwawienie z moczem lub stolcem. Zwykle jest nieznaczne i wkrótce samoistnie ustępuje. 2. Gorączka będąca objawem zakażenia. W 1% przypadków, wskutek nasilonych objawów zakażenia, wymagana jest hospitalizacja. 3. Ewentualne wszczepienie choroby wirusowej. Przygotowanie do zabiegu: Chory zgłasza się do pracowni ze skierowaniem zawierającym rozpoznanie lub podejrzenie choroby. Kilka dni przed zabiegiem nie należy pobierać aspiryny lub środków przeciwkrzepliwych. Należy dostarczyć następujące badania: 1. badanie PSA 2. ultrasonografie przezbrzuszna narządów układu moczowego 3. badanie bakteriologiczne moczu 4. w przypadku skłonności do krwawień-aktualne wartości APPT, PT 5. HBs ew. szczepienie p/WZW Chory zgłasza się na czczo, po oddaniu stolca celem opróżnienia odbytnicy. Profilaktycznie, dla zmniejszenia ryzyka zakażenia, 1-2 godz. przed zabiegiem podaje się 500 mg Ciprofloxacin+ew.Amoksiklav 1,2 g dożylnie.

Edukacja pacjenta

Wskazówki dietetyczne dla pacjentów